De Cry it out-methode, waarom je deze niet wilt toepassen
![De Cry it out-methode, waarom je deze niet wilt toepassen](assets/images/Blogs/d/d8/d8e128d0b9035ba644575775ba6a0768.jpg)
-
- in Lifestyle
- 10
- 1370
- 17/05/2024
Ooit gehoord van de Cry it out-methode? Deze methode adviseert om je kindje in bed te leggen en te laten huilen tot hij in slaap valt, zonder te troosten of in de buurt te zijn. Dít vindt onze slaapcoach Janine ervan.
Als eerst wil ik zeggen, dat ik heel goed begrijp dat ouders uiteindelijk deze methode toepassen, ze zijn moe, uitgeput en weten niet meer wat ze verder kunnen doen. Je doet als ouder altijd waarvan je denkt dat het goed is. Maar ik vind het wel belangrijk om hier meer over te informeren en te laten weten dat het ook op een andere manier kan.
Slaapproblemen
Dr. Richard Ferber ontwikkelde de Cry it out-methode om ouders te helpen omgaan met de uitdagingen van slaapproblemen bij hun kinderen. Zijn doel was om ouders een effectieve strategie te bieden om baby's te leren zelfstandig in slaap te vallen.
Ferber was een kinderarts en slaapdeskundige die zich bewust was van de emotionele en fysieke uitdagingen waarmee ouders te maken krijgen wanneer ze te maken hebben met slaapgebrek als gevolg van baby's die 's nachts vaak wakker worden. Hij geloofde dat het aanleren van zelfregulerende slaapgewoonten belangrijk was voor de ontwikkeling van de baby en de algehele gezondheid en welzijn van het gezin.
Ferber: “Jonge baby's hebben nog niet de capaciteit om zichzelf volledig te reguleren, vooral als het gaat om slapen en kalmeren. Ze zijn afhankelijk van hun ouders om hen te helpen bij het reguleren van hun emoties, behoeften en slaapcycli. Ze hebben nog geen goed ontwikkelde mechanismen om hun eigen emoties te beheersen of zichzelf te troosten wanneer ze overstuur zijn. In plaats daarvan vertrouwen ze op externe bronnen van troost en veiligheid, zoals nabijheid en geruststelling van hun ouders.”
Bedenken over Cry it out-methode
Echter hebben veel deskundigen bedenkingen bij Ferber’s methode vanwege de zorgen over de mogelijke negatieve langetermijneffecten van stress en traumatische ervaringen en de hechtingsrelatie tussen ouder en kind.
Er zijn verschillende onderzoeken gedaan die suggereren dat langdurig huilen, zonder troost, stress kan veroorzaken bij baby's en hun vermogen om vertrouwen en veilige hechtingsbanden op te bouwen kan belemmeren.
Bevriezingsreactie
Wanneer een baby wordt blootgesteld aan stress, zoals huilen zonder troost tijdens de Cry it out-methode, kan het zenuwstelsel van de baby reageren door in een soort bevriezingsreactie te gaan. Dit wordt soms beschreven als een soort overlevingsmechanisme van de baby om te proberen de situatie te beheersen of te accepteren.
Deze bevries reactie, ook wel bekend als immobilisatie of bevriezing, is een van de drie primaire reacties van het autonome zenuwstelsel op stress, naast de vecht- of vluchtreactie. In de ‘freeze'-toestand reageert het lichaam door te bevriezen of zich te immobiliseren, wat kan lijken op apathie, stilte of passiviteit.
In deze bevriezingsreactie lijkt het alsof de baby stopt met huilen en zichzelf neerlegt bij het gebrek aan troost. Dit kan gebeuren wanneer de baby het gevoel heeft dat zijn behoefte aan troost en nabijheid niet wordt vervuld en dat verder huilen geen verandering in de situatie zal brengen.
Het is dus niet zo dat deze bevriezingsreactie betekent dat de baby plotseling kalmeert of tevreden is, maar eerder dat de baby zich terugtrekt in een toestand van passiviteit als reactie op de overweldigende stress van het niet getroost worden. Het kan zijn dat de baby zich machteloos of uitgeput voelt en tijdelijk stopt met huilen als een manier om met de stress om te gaan.
Is dit hoe een kindje mag leren dat slapen fijn is? Dat het bedje een veilige plek is?
Troost
Het is zelfs mogelijk, dat baby's die hebben geleerd zelfstandig in slaap te vallen door de Cry it out-methode, minder vaak om hun ouders roepen wanneer ze zich niet veilig voelen, vooral als ze gewend zijn geraakt aan het niet direct ontvangen van troost of respons op hun huilen. Deze baby's hebben geleerd om hun behoefte aan troost en nabijheid te onderdrukken als reactie op het gebrek aan respons op hun huilen tijdens de slaaptraining.
Dit kan resulteren in een situatie waarin de baby's minder geneigd zijn om troost te vragen wanneer ze zich angstig, overstuur of onveilig voelen, omdat ze hebben geleerd dat hun huilen niet altijd resulteert in troost of respons van hun ouders. In plaats daarvan kunnen ze ervoor kiezen om zich terug te trekken in een soort bevriezingsreactie, waarbij ze zichzelf neerleggen bij het gebrek aan troost en proberen de stress te minimaliseren.
Veilig
Dr. Richard Ferber publiceerde zijn boek in 1985. Sinds die tijd is er gelukkig veel veranderd en veel onderzocht. Laten we het op een meer liefdevollere manier doen. Leer je kindje dat slapen fijn is en dat het bedje veilig is en dat je ALTIJD komt wanneer je kindje je nodig heeft.
Gelukkig zijn er tegenwoordig veel nieuwe, liefdevolle methodes die een kindje op een fijnere manier leren slapen. Zoals mijn cursus ‘Slapen zonder huilen’. Deze cursus biedt ouders een methode die hun helpt om hun kind te troosten, zonder dat ze zich schuldig voelen over het negeren van hun behoeftes. Zo creëer je een fijne bedtijd en ervaar jij en je kindje minder stress rondom bedtijd.
Heeft jouw kindje moeite met zelf in slaap vallen en kies jij liever voor een liefdevolle methode waarbij je echt gaan kijken naar de behoeftes van je kind? Klik dan hier voor meer informatie.
Lees ook:
Kinderslaapcoach Janine: 'Huiluurtje is uitdagende periode voor ouders'
Hazenslaapjes bij baby's onder de zes maanden: tips!
Beeld: AI, Midjourney
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Reageer op dit artikel
reacties (10) Stuur een bedankje