Gezien mijn temperatuur heb ik vanmorgen toch maar eens een testje gewaagd. En wat denk je? Knalpositief!! O wat was ik blij! Ik stond te trillen met tranen in mijn ogen. Mijn vriend sliep nog en ik wilde hem laten liggen. Ik was ook een beetje bang voor zijn reactie, aangezien we net hadden besloten te wachten. Ik verwachtte dat zijn eerste reactie voornamelijk schrik en bezorgdheid zou zijn en hij daarna wel blij zou worden als het eenmaal een beetje geland was.
Toen hij eenmaal wakker was, zei ik dat ik een cadeautje voor hem had. 'Niet boos zijn hoor...' zei ik. 'Waarom moet ik nou ooit boos worden??' vroeg hij verwonderd. Toen gaf ik hem de test. Zijn grijns van oor tot oor sprak boekdelen. De tranen in zijn ogen deden er nog een schepje bovenop. Een enorme last viel van mijn schouders toen hij ook nog zei dat we het supergoed zouden gaan doen en dat we alles gingen regelen.
We hadden vanmiddag een afspraak met mijn zus en mijn beste vriendin om wat voor de bruiloft voor te bereiden, dus ik heb het hen gelijk verteld. Natuurlijk waren ze blij voor ons. Mijn vader heb ik vanmorgen ook al gebeld. Hij grinnikte ervan, hihi! Wat een mooie dag! En dan is Oranje ook nog door naar de halve finale ;-)
Nu ben ik natuurlijk wel bang dat het alsnog misgaat, maar het voelt goed. Ik heb geen symptomen behalve heel af en toe een heel licht vlaagje misselijkheid, maar vooral in de ochtend is dat normaal voor mij. Een lege maag trek ik altijd slecht. Morgen maar gelijk de verloskundige en Moeders voor Moeders bellen.
reacties (0)