Maandag om 12:15 mocht ik langs voor de inseminatie. Moet zeggen dat dit keer we beiden wat rustiger waren, de zaadcellen waren dit keer ook 100% . Dit zijn precies dezelfde kansen als bij de eer te iui. Ik ben bang om te hopen. Ik heb wel aangegeven dat ik met een therapeut wil praten. Er lopen op werk 3 zwangere vrouwen rond en woensdag gaf manager aan dat zijn vrouw zwanger is van tweeling 10 weken. Mijn wereld ging kapot. 2 jaar terug 5 baby's en dit jaar 4 zwanger en met 5 baby's. Wanneer is mijn beurt?.
Inmiddels is er heel wat verhelderd bij de therapeut. Dat ik al het mogelijke al heb gedaan om proberen zwanger te worden. En trots op mezelf moet zijn dat ik alles al heb gedaan en nu met hulp probeer hoe zwaar het ook is. Dus ik zal lekker proberen om mijn andere doelen die on hold stond op te pakken en hopen dat ik snel gezegend wordt met een kleine in de tussentijd.
Het is moeilijk en zwaar deze emotie-achtbaan maar ja het is makkelijker om aan dingen vast te klappen, en moeilijker om Dingen los te laten.
reacties (0)